Dag 12: Ergens in Portugal – 93 jaar helderheid

​Wanneer ik ’s morgens wakker word, denk ik terug aan gisteravond, de nacht en de volle maan. Ik bedenk me dat ik wil weten wanneer het weer nieuwe maan is en zoek het op. Dat blijkt 12 augustus te zijn — logisch ook, want dan begint de Rainbow Gathering, die altijd van nieuwe maan tot nieuwe maan duurt.

​Omdat Rudrigo vandaag een halve dag moet werken, bied ik aan om de lunch te maken. Lunch betekent hier meestal een warme maaltijd. Terwijl ik wat kleding repareer, videobel ik met mijn ouders. Daarna bel ik met Carmen om mijn plannen te bespreken, zodat ik nu echt kan gaan boeken. Mijn terugreis naar huis had ik vanochtend al vastgelegd. Het plan is om Carmen op zaterdag 8 augustus ergens in Spanje te ontmoeten — de precieze plek spreken we nog af — om samen naar de Rainbow Gathering te reizen.

​Na de lunch wandelen Rudrigo en ik naar een 93-jarige dame in het naburige dorp. De tocht van 3,5 kilometer gaat over een onverharde bergweg, op de heenweg vooral steil omhoog. Ze woont op een geweldige plek en is een bijzonder mens; ik ben diep onder de indruk van haar scherpte, helderheid en oprechtheid. We hebben een heel fijn gesprek. De terugweg voelt een stuk korter, doordat we nu vooral afdalen.

​Voor het slapengaan vraagt Leigh nog of ik dromen heb gehad. Nee, helaas niet, hoewel ik die wens wel elke avond uitspreek. Ik lees nog wat in bed, doe mijn Duolingo-les om wat Spaans op te pikken en ga op tijd slapen. Morgenochtend ontbijten we immers al om 07:30 uur.