Dag 10: Ergens in Portugal – Alles wat ik wens
Aan de ontbijttafel deelt Sophia mee dat ze na de lunch zal vertrekken. Ze is zich al sinds twee dagen aan het voorbereiden en voelt dat het tijdstip van vertrek nu daar is.
Ik ga op de veranda mijn blogs vertalen en wat breien, en daarna ga ik de lunch voorbereiden. Rudrigo is vandaag online aan het werk, maar heeft om 12 uur pauze. Leigh eet niet mee, want hij is nog aan het vasten.

Na de lunch ga ik naar de bovenzaal om mijn huiswerk te maken: een mindmap over wat ik zou doen als geld geen rol speelde. Ik neem een groot blad en zoek kleurtjes in de knutselkist. Ik wist niet eens dat die kist er lag. Er blijkt ook een hele doos met kraaltjes in te zitten; daar ga ik later nog wel eens naar kijken.

Ik ga zitten nadenken. Ik zou een huis willen hebben en een tuin… maar dat heb ik al. Zou ik een ander huis willen? Nee, ik hou erg van mijn huis en tuin. Ik zou wel willen reizen, kamperen, handwerken en misschien mijn spullen verkopen voor een goed doel. Maar daar heb ik allemaal geen geld voor nodig.
Sophia komt binnen om iets te halen en ik vertel haar wat ik denk. Deze temperamentvolle vrouw neemt altijd even de tijd om echt te luisteren. Ik vind het jammer dat ze weggaat, maar ik ben dankbaar voor de connectie die we de afgelopen dagen hebben gemaakt. Mijn conclusie is dat ik gewoonweg alles al heb wat ik zou willen. Maar dan ga ik ineens toch dromen: een nieuwe keuken, een nieuwe badkamer, nieuwe bestrating, een camperbusje? Zo komen er toch nog heel wat wensen op papier.
Rudrigo roept van beneden dat het zover is. Sophia gaat en we nemen afscheid.

Daarna maken Rudrigo en ik weer een wandeling naar de rivier om een duik te nemen. Het is nog heel heet, wat de wandeling best zwaar maakt. Eenmaal terug thuis neem ik een koude douche onder de buitendouche en maak ik mijn bed op in de yurt, want daar wil ik vannacht slapen.
Na het avondeten presenteer ik mijn mindmap aan Rudrigo en Leigh in de bovenzaal. We komen tot de conclusie dat ik eigenlijk alles al heb wat ik wens. Ik heb in het verleden al bewust keuzes gemaakt waardoor ik ben waar ik nu ben. We besluiten de avond met een cirkel en gaan naar bed.

In de yurt heb ik via WhatsApp nog contact met Carmen, die onderweg is naar Spanje. Haar reis verloopt goed. Daarna bel ik nog met Alicia.
Ik kan moeilijk in slaap komen en mijn gedachten nemen weer bezit van me: moet ik dan toch al die reis gaan boeken, zodat ik afspraken kan maken met Carmen?