De voorspellingen waren er heel duidelijk over: de temperatuur zou met minimaal 10 graden kelderen. Zaterdag zou het echt koud worden. Haast niet voor te stellen als het zo heerlijk warm en zonnig is!  De familie is tamelijk voltallig en vanavond lekker samen snacken in het zonnetje.
Lees verder →

‘T is weer zo ver: het pinksterweekend staat weer voor de deur. En dat betekent: familiereunie; kamperen, gezelligheid, lekker drinken en eten – in die volgorde van belangrijkheid – aan het vuurtje zitten en volleyballen.

Lees verder →

Vandaag mijn eerste échte moederdag gehad! En dat terwijl ik al meer dan 18 jaar moeder ben! Tenminste als je onder moederdag verstaat, dat je dan ook kadootjes krijgt.

Toen de kids nog klein waren en naar de basisschool gingen, kreeg ik natuurlijk wel altijd een knutselwerkje, maar dat was min of meer onder druk van de juf. Daarna niet meer, heb er ook nooit om gevraagd. Om kado’s vraag je niet, toch? Die moeten uit je hart komen. En uiteindelijk weet ik wel dat mijn kindjes van me houden ook zonder de commerciële kermis rond moederdag.
Dus toen ik vannochtend tijdens het ontbijt buiten op het terras een kadootje kreeg van dochterlief was ik oprecht verbaasd. Twee mooie kettinkjes kreeg ik, gelijk twee!! Zonemans was bij zijn vriendin logeren en belde me kort daarna: “Hoi mams. Gefeliciteerd met moederdag!” Of zijn zus mij wel verwend had? Jazeker, twee kadootjes gekregen! Oh, geen ontbijt? Neuh, ik ben allang op. Nou, dan moest ze maar zorgen, dat ik een “tussenontbijt” kreeg! “Een ‘lunch’ heet zoiets” reageerde m’n dochter droog.
Maar… hij had ook nog iets voor mij, dat zou ik dan vanavond krijgen, als hij weer thuis was. Oké, leuk! Voel me nu wel heel verwend!

Uurtje later… de deurbel gaat. Staat er een vrouw met een megabos bloemen voor de deur. Aan de overkant van de straat een auto van een bloemenzaak. Geen haar op mijn hoofd dat eraan denkt, dat het voor mij zou kunnen zijn. Van dochter had ik al een kado, van zoon zou ik nog krijgen en manlief is m’n kind niet, dus die geeft niks en zeker geen bloemen, want daar ben ik niet gek op. Die wil de weg vragen, dacht ik,  of is gewoon verkeerd. Nou, klopte als een bus. Ze zat in de verkeerde straat, gebeurt vaker hier. Fieuw.. die bos bloemen erbij had ik écht niet ook nog aangekund….