Vandaag naar de docentendag van btg handel en mode in het Orpheus in Apeldoorn geweest en naast een aantal workshops een drietal lezingen gehad die allemaal gingen over wat ons op digitaal gebied allemaal in de toekomst nog te wachten staat. Ik zat met open mond en flapperende oortjes te luisteren. Niet dat het allemaal zo onvoorstelbaar is – want we zijn er met z’n allen inmiddels wel aan gewend geraakt dat zo ongeveer niets onmogelijk is – maar ik dacht wel: oef! Hoe ga ik dit allemaal bijbenen en ik dacht (ik schrok van mezelf) “waar gaat dit heen?”. Ik dacht het maar heel even hoor, want – zo hebben we vandaag weer gehoord – er zijn slechts kansen, geen bedreigingen. Daar kan ik me wel in vinden. ’t is uiteindelijk allemaal een kwestie van mindsetting. Één ding vond ik bijzonder interessant om te horen: terwijl in het verleden vooral mannelijke eigenschappen nodig waren om succes te hebben zullen het in de toekomst toenemend vrouwelijke eigenschappen zijn die gevraagd zijn. Wel 8 van de 10! Ik geloof het direct! Erg toepasselijk vond ik dan ook dat het uitgerekend een vrouw was, die in de laatste lezing van de dag wees op het belang om behalve congnitieve vaardigheden ook ethische principes over te brengen. Ik vond Kitty Koelemeijer een erg inspirerende, sympathieke en charmante vrouw. She made my day!

In onze verkeringstijd gingen mijn man en ik regelmatig naar mijn oma en opa, de ouders van mijn vaders kant, die in hetzelfde stadje in Duitsland woonden als wij. Dat deden we op zaterdagochtend. Normaal, als we in Nederland waren, hadden we de gewoonte, om dan naar de kerk te gaan, maar omdat er niet echt een kerk dicht in de buurt was, vonden we het een leuke invulling van die ochtend om naar oma en opa te gaan.
Oma had dan altijd alles netjes gedekt voor de koffie en opa zat al klaar in één van de heerlijke chille fauteuils in de woonkamer in hun grote vrijstaande bungalow, sigaar in de aanslag en zin in een goed gesprek. Vaak hadden we het over verschillen tussen Nederland en Duitsland en ik herinner me nog, dat we het erover hadden, dat je sommige uitdrukkingen niet letterlijk vertalen kunt.
Grappig vond hij vooral de uitdrukking “im Eimer” wat gewoon “kapot” betekent. Dus als iemand zijn neus kapot heeft, omdat hij bijvoorbeeld gevallen is, dan kun je in het Duits gewoon zeggen: “meine Nase ist im Eimer”. Naar het Nederlands vertaald krijg je dan: “mijn neus is in de emmer”.
Je vraagt je af waar dat soort uitdrukkingen nu vandaan komen. Gelukkig kun je tegenwoordig alles googelen. “Eimer” heeft hierbij betrekking op “Abfalleimer”, “vuilnisemmer” dus, als de plek, waar alle kapotte dingen in belanden. . Maar dat maakt het er in het Nederlands nog steeds niet beter op. Gelukkig maar, want juist die kleine unieke dingetjes maken een taal (en zeker het Duits) zo leuk!
(https://de.wiktionary.org/wiki/im_Eimer_sein)

Eigenlijk is een blog net een ouderwets dagboek, zat ik me vandaag te bedenken. Ik reed vanmorgen in de auto naar mijn werk (twijfelde om met de fiets te gaan, maar het was nogal dreigend, ja-ik zit me te verontschuldigen…) toen ik al begon na te denken over wat ik vandaag zou schrijven en dat ik toch eigenlijk elke dag wilde proberen om te bloggen. Het was een klein beetje deja-vu, het leek wel op vroeger, waarneer ik me voornam om elke dag in mijn dagboek te schrijven, zodat ik later, als ik oud was, mijn hele leven de revu kon laten passeren. Na twee, drie dagen echter ging het enthousiasme er al een beetje van af, je sloeg wel es over, dan nog maar 1 keer per week, 1 keer per maand en toen was het over.
Zal het met mij “blogboek” ook zo gaan? Er is natuurlijk wel een groot verschil: het dagboek was “geheim”, “intiem”, het was alleen voor jezelf en voor je oudere ik in de toekomst. Bloggen echter doe je voor je publiek of – nee – je schrijft nog steeds voor jezelf, maar je maakt je gedachten en bezigheden wel openbaar. Wat dat betreft zijn we met z’n allen door de social media behoorlijk extrovert geworden..

Mijn tweede dag als blogger. Leuk! Ik heb besloten om voorlopig aan mijn recepten te werken op mijn nieuwe website en af en toe ook iets toe te voegen aan de categorie “gedachten”. Dus als je daar in geïnteresseerd bent, ga me vooral volgen, liken, delen op alle social media enz.! Knopjes vind je onderaan, gewoon ff klikken! Reageren mag natuurlijk ook!  😀

Ik heb nog wel wat receptjes, die ik online wil gaan gooien.

Dat met die recepten heeft trouwens ergens ook weer met die verdomde leeftijd te maken. Want als echte 50 plusser krijg ik natuurlijk ook allerlei “ouderdomskwaaltjes”, zoals te hoge bloeddruk, te hoog cholesterol, te hoog suiker. Ik moest zelfs aan de tabletten, maar ben ook mijn eetgewoonten gaan omgooien, waardoor ik na 6 weken mijn medicijnen al mocht halveren. Yippie! Ik hoop er helemaal vanaf te komen. Schijt aan de pharmaindustrie!
Daarom zul je op mijn website veel koolhydraat arme, vetarme en gezonde gerechten vinden, die toch heerlijk smaken! Ook wil ik graag met jullie wat tips delen, die mij geholpen hebben om in drie maanden tijd maar liefst 7 kilo af te vallen, terwijl ik niet eens een “overgewichtig” iemand was ofzo.

Natuurlijk heb ik ook nog gerechten uit mijn jonge jaren – haha – toen het allemaal nog niet zoveel uitmaakte –  mocht je zelf (nog) niet last hebben van die ouderdomskwaaltjes of toch af en toe willen zondigen !

Voor nu ga ik het eten uit de oven halen en mijn mensjes roepen om te eten: patat uit de oven, kipcorns en kroketten. Voor mij: een carpaccio en bonensalade (check hem op deze site!!!)

Dag luitjes en… vrolijk pasen!

Alles? Hm – misschien beter niet echt alles! Er zijn natuurlijk grenzen. Maar als het mogelijk is, als het kan, waarom niet? Zo heb ik op m’n vijftigste verjaardag mijn eerste sigaret gerookt.
Overigens het vetste feestje ever – wat mij betreft in ieder geval!
Jaja, de vijftigste verjaardag – een hele ingrijpende gebeurtenis. Ik had er nogal wat moeite mee. Je bent een veertiger en – hop – zo ineens ben je de 50 gepasseerd. Kan er nog steeds om janken, maar goed, daar gaat het nu even niet om. Maar die vijftigste verjaardag dat leek me wel een toepasselijk moment om mijn eerste sigaret te roken. Gewoon om te kunnen zeggen dat ik op mijn vijftigste verjaardag mijn eerste sigaret heb gerookt. Meer ook niet. Mijn eerste sigaret was overigens een sigaar, maar dat had ik in het stikkedonker niet eens door, behalve dat ik na ettelijke wijntjes en twee tequilla slam toch wel uit mijn hoge hakken geslagen werd en de wereld voor een doedelzak aanzag. Uiteindelijk na die sigaar toch nog een sigaret geprobeerd. Twee vliegen in 1 klap, waarom niet. Enfin – ’t was niet lekker en ik weet nu wat ik niet mis.
En zo zijn er wel meer dingen, die ik uitgeprobeerd heb, zoals gamen, youtube filmpjes maken en nu dus het bloggen..
Of dat een blijverdje is? We zullen het zien …